همکاری و ارتباطات برون‌سازمانی، نقشی حیاتی در بهبود عملکرد، افزایش تأثیرگذاری و دستیابی به اهداف تشکل‌های اجتماعی ایفا می‌کند. این همکاری‌ها که شامل تعامل با دولت، سایر تشکل‌ها و بخش خصوصی (کسب‌وکارها) می‌شود، به تشکل‌های اجتماعی، به عنوان نهادهای مدنی و غیرانتفاعی، در پاسخگویی مؤثرتر به نیازهای جامعه و اجرای پروژه‌های خیریه و اجتماعی کمک شایانی می‌کند. در واقع، توانایی این تشکل‌ها در دستیابی به اهداف و تأثیرگذاری بیشتر، تا حد زیادی به کیفیت و گستره‌ی همین همکاری‌ها و ارتباطات برون‌سازمانی وابسته است.

یکی از مهم‌ترین جنبه‌های همکاری برون‌سازمانی، تعامل سازنده با دولت است. دولت‌ها با در اختیار داشتن منابع مالی، اطلاعاتی و اجرایی گسترده، می‌توانند نقش حمایتی مؤثری برای تشکل‌های اجتماعی ایفا کنند. این همکاری می‌تواند به تشکل‌ها در دسترسی به منابع مالی دولتی، اطلاعات آماری و پژوهشی و همچنین تسهیل در اجرای پروژه‌ها کمک کند. از سوی دیگر، دولت نیز از این همکاری‌ها بهره‌مند می‌شود؛ زیرا تشکل‌های اجتماعی می‌توانند به عنوان بازوی اجرایی توانمند در اجرای سیاست‌ها و برنامه‌های اجتماعی عمل کنند. برای مثال، همکاری دولت با تشکل‌های اجتماعی در اجرای برنامه‌هایی مانند مبارزه با فقر، ارتقاء بهداشت عمومی و آموزش کودکان محروم، نه تنها به افزایش کارایی و اثربخشی این برنامه‌ها می‌انجامد، بلکه اعتماد عمومی به دولت و تشکل‌ها را نیز تقویت می‌کند.

همکاری با سایر تشکل‌های اجتماعی نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. تشکل‌ها با اشتراک‌گذاری منابع، تجربیات و دانش خود، می‌توانند ظرفیت‌ها و توانمندی‌های خود را به طور چشمگیری افزایش دهند. این همکاری‌ها می‌تواند به صورت شبکه‌های تشکلی یا ائتلاف‌های موقت برای اجرای پروژه‌های خاص شکل گیرد. شبکه‌های تشکلی، با فراهم آوردن امکان بهره‌مندی از تجربیات و دانش یکدیگر و جلوگیری از تکرار اشتباهات، به رشد و توسعه‌ی تشکل‌ها کمک می‌کنند.

همکاری با بخش خصوصی و کسب‌وکارها نیز عاملی کلیدی در موفقیت تشکل‌های اجتماعی محسوب می‌شود. بخش خصوصی با در اختیار داشتن منابع مالی و تخصص‌های گوناگون، می‌تواند نقش حمایتی قابل توجهی برای تشکل‌ها ایفا کند. این همکاری می‌تواند به صورت حمایت‌های مالی، اهدای منابع و خدمات یا حتی ایجاد پروژه‌های مشترک صورت پذیرد. برای نمونه، یک شرکت بزرگ می‌تواند منابع مالی لازم برای اجرای یک پروژه‌ی خیریه را تأمین کند یا تخصص‌های فنی خود را در اختیار تشکل قرار دهد و به پیشبرد اهداف آن کمک کند.

همکاری‌های برون‌سازمانی نه تنها به تشکل‌ها در دستیابی به اهداف کوتاه‌مدت کمک می‌کند، بلکه به توسعه‌ی پایدار و بلندمدت آن‌ها نیز یاری می‌رساند. از طریق این همکاری‌ها، تشکل‌ها می‌توانند ظرفیت‌ها و توانمندی‌های خود را افزایش داده، شبکه‌های ارتباطی قوی‌تری ایجاد کنند و به تأثیرگذاری بیشتری در جامعه دست یابند. علاوه بر این، همکاری‌های برون‌سازمانی به افزایش شفافیت و پاسخگویی تشکل‌ها نیز منجر می‌شود. وقتی تشکل‌ها با دولت، سایر تشکل‌ها و بخش خصوصی همکاری می‌کنند، ملزم به ارائه‌ی گزارش‌های دقیق و شفاف در مورد فعالیت‌ها و دستاوردهای خود می‌شوند. این امر، با افزایش اعتماد عمومی به تشکل‌ها، زمینه‌ی جلب حمایت‌های بیشتر را فراهم می‌سازد. به عنوان مثال، تشکلی که با دولت و بخش خصوصی در اجرای یک پروژه‌ی بزرگ همکاری می‌کند، باید گزارش‌های مالی و اجرایی دقیقی ارائه دهد و نتایج پروژه را به طور شفاف اطلاع‌رسانی کند. این شفافیت و پاسخگویی، اعتبار تشکل را افزایش داده و حمایت‌های بیشتری را به سوی آن جذب می‌کند.